هرگز به آنچه که می‌دانید ایمان نداشته باشید،چرا که دچار تعصّب خواهید شد.

دانسته‌های ما نسبت به ندانسته‌هایمان بیشمار است،پس یقین نکنید آنچه می‌دانید تغییر ناپذیر است.زمانی‌ ما میندیشیدیم زمین صاف است و بر دانسته یمان آنچنان مصمم بودیم که آدم میکشتیم...امروز بر آن باورمان تنها میخندیم.

مخصوصاً در مورد باور‌های مذهبی‌.چرا که تقریبا تمام مذاهب بر افسانه‌ها و اسطوره‌ها بنا شده،و زمانی‌ که ما ایمان می‌آوریم ،چشمانمان را میبندیم و تنها پیروی می‌کنیم، همچون گوسفندان لا شعور...در مذهب عقل جایگاهی ندارد ،سوال اینجاست پس هدف از بودنش چیست؟  

 شک بهترین ناجی در این دنیای طوفانیست.زمانی‌ که قدرت شک کردن را به دست آوریم ،آمادهٔ یادگیری هستیم.